Dz.U. 2010 nr 142 poz. 951  -  tekst obwieszczony

Rozporządzenie
Ministra Gospodarki
z dnia 14 lipca 2010 r.
w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w hutnictwie żelaza i stali (Dz.U. Nr 142, poz. 951)
Na podstawie art. 23715 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. ) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach metalurgicznych i przetwórczych przerabiających stopy żelaza na półwyroby i wyroby hutnicze, zwanych dalej "hutami żelaza i stali”.
§ 2.
W sprawach bezpieczeństwa i higieny pracy nieuregulowanych w rozporządzeniu pracodawca powinien opracować szczegółowe instrukcje postępowania przy eksploatacji instalacji i urządzeń hutniczych.
§ 3.
W przypadku gdy prędkość pojazdów szynowych na przejazdach kolejowych przekracza 15 km/h, na przejazdach tych powinny być zainstalowane mostki lub tunele dla pieszych. Jeżeli zainstalowanie tych urządzeń jest niemożliwe ze względów technicznych, przejazdy kolejowe powinny być wyposażone w zapory lub sygnalizację świetlną i akustyczną.
§ 4.
1.
Do prac wykonywanych przy urządzeniach i instalacjach energetycznych, w tym instalacjach gazowych, stosuje się przepisy w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach i instalacjach energetycznych.
2.
Przy wykonywaniu prac w miejscach, w których może wystąpić atmosfera wybuchowa, stosuje się przepisy w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa.
§ 5.
1.
Instalacje i urządzenia gazowe powinny być poddawane okresowym kontrolom, nie rzadziej niż raz w roku.
2.
Miejsca, w których może wystąpić zagrożenie gazowe, w zależności od stopnia zanieczyszczenia środowiska pracy trującymi gazami, powinny być podzielone na trzy strefy zagrożenia gazowego, przy czym:
1)
strefa pierwsza oznacza strefę, w której występuje stężenie trującego gazu powyżej najwyższego dopuszczalnego stężenia;
2)
strefa druga oznacza strefę, w której może okresowo wystąpić stężenie trującego gazu powyżej najwyższego dopuszczalnego stężenia;
3)
strefa trzecia oznacza strefę, w której może wystąpić stężenie trującego gazu nieprzekraczające najwyższego dopuszczalnego stężenia.
3.
Prace wykonywane w pierwszej i drugiej strefie zagrożenia gazowego powinny być traktowane jako prace szczególnie niebezpieczne, określone w przepisach w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
4.
Pracodawca może wyznaczyć strefy zagrożenia innymi gazami, niż określone w ust. 2.
5.
Teren stref zagrożenia gazowego powinien być oznakowany znakami bezpieczeństwa.
6.
W przypadku zmiany stopnia zanieczyszczenia środowiska pracy gazami, o których mowa w ust. 2, pracodawca niezwłocznie określa właściwe strefy zagrożenia gazowego.
7.
Strefy, o których mowa w ust. 2, są ustalane na podstawie najwyższego dopuszczalnego stężenia trującego gazu, określonego w przepisach w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.
§ 6.
1.
Kanały, którymi są prowadzone instalacje gazowe, powinny zabezpieczać instalacje przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz powinny być odpowiednio wentylowane i przewietrzane.
2.
W przypadku zainstalowania w kanałach, o których mowa w ust. 1, instalacji oświetleniowej instalacja ta powinna być wykonana zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskich Normach.
3.
Wejścia do kanałów, o których mowa w ust. 1, powinny być zabezpieczone przed dostępem osób nieupoważnionych.
4.
Częstość przewietrzania kanałów, o których mowa w ust. 1, ustala pracodawca, z uwzględnieniem występujących potrzeb. Ustalenia pracodawcy dotyczące częstości przewietrzania kanałów powinny być dokumentowane.
§ 7.
1.
Do instalacji i urządzeń gazowych powinny być dołączone instrukcje ratownictwa gazowego.
2.
Pracodawca jest obowiązany zapoznać pracowników eksploatujących instalacje i urządzenia gazowe z instrukcją ratownictwa gazowego.
3.
Pracownicy eksploatujący instalacje i urządzenia gazowe nie mogą opuszczać wyznaczonych stanowisk pracy bez powiadomienia bezpośredniego przełożonego.
§ 8.
1.
Pracownicy eksploatujący instalacje tlenowe powinni używać odzieży ochronnej odpowiedniej do zidentyfikowanych zagrożeń.
2.
W miejscu wykonywania prac remontowych i usuwania awarii instalacji tlenowych powinien być prowadzony ciągły pomiar stężenia tlenu w powietrzu.
3.
W przypadku gdy stężenie tlenu w powietrzu przekroczy 25%, prace, o których mowa w ust. 2, powinny być przerwane.
4.
Jeżeli podczas wykonywania prac, o których mowa w ust. 2, stężenie tlenu w powietrzu osiągnie poziom między 21% a 25%, wprowadza się:
1)
ograniczenie czasu przebywania pracowników;
2)
zakaz używania otwartego ognia;
3)
nakaz używania narzędzi nieiskrzących;
4)
obowiązek wyposażenia pracowników w środki ochrony indywidualnej dróg oddechowych;
5)
obowiązek asekuracji pracowników;
6)
obowiązek dokumentowania działań, o których mowa w pkt 1-5.
5.
Niedopuszczalne jest umieszczanie instalacji i urządzeń tlenowych w:
1)
piwnicach;
2)
pomieszczeniach usytuowanych pod innymi pomieszczeniami.
KURSY WALUT 2018-06-22 więcej»
Kwartalnie: kurs średni
USD 3.6977 -1.68%
AUD 2.7467 -0.70%
CAD 2.7837 -1.39%
EUR 4.3149 -0.40%
CHF 3.7367 -0.95%
GBP 4.9209 -0.20%
KURSY METALI 2018-06-22 więcej»
Kwartalnie : kurs transakcja natychmiastowa
Cu 6811.00 +0.15%
Alu. 2166.00 -0.05%
Sn 20625.00 +0.12%
Zn 2993.00 -0.94%
Ni 15255.00 +1.84%
Pb 2389.00 +0.17%