z dnia 30 grudnia 2002 r.
w sprawie szczegółowych zasad tworzenia obszaru ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego ze wskazaniem ograniczeń w jego użytkowaniu.
Na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145) zarządza się, co następuje:
Obszar ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego tworzy się w ten sposób, aby na zewnątrz tego obszaru roczna dawka skuteczna (efektywna) od wszystkich dróg narażenia nie przekraczała wartości 0,3 milisiwerta (mSv).
Przy szacowaniu dawki, o której mowa w § 1, uwzględnia się dane i informacje dotyczące:
parametrów obiektu jądrowego, w tym jego konstrukcji, przewidywanych wartości uwolnień substancji promieniotwórczych do otoczenia w warunkach normalnej eksploatacji oraz rodzaju materiałów jądrowych znajdujących się w obiekcie jądrowym;
lokalizacji obiektu jądrowego, w tym warunków środowiska przyrodniczego istniejącego w rejonie obiektu jądrowego, w szczególności: ukształtowania terenu, budowy geologicznej, warunków klimatycznych (z uwzględnieniem najbardziej niekorzystnych warunków meteorologicznych), hydrologicznych, zagospodarowania gruntów oraz powierzchniowych wód płynących i stojących w rejonie obiektu jądrowego;
procedur eksploatacji obiektu jądrowego w warunkach normalnych;
rozkładów dawek promieniowania jonizującego dla różnych odległości od obiektu jądrowego, odpowiadających przewidzianym w projekcie obiektu jądrowego stanom eksploatacyjnym włącznie z sytuacjami awaryjnymi prowadzącymi do zdarzeń radiacyjnych, których zasięg skutków nie przekracza granic terenu obiektu;
innych czynników, które mogą mieć wpływ na ocenę zagrożenia radiologicznego na obszarze ograniczonego użytkowania.
Wojewoda, tworząc obszar ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego, określa wymagania dotyczące sposobu korzystania z obszaru, w szczególności:
prowadzenia pomiarów mocy dawki promieniowania jonizującego oraz pomiarów skażeń promieniotwórczych elementów środowiska na tym obszarze, zgodnie z programem tych pomiarów ustalonym w zezwoleniu na eksploatację obiektu jądrowego;
oznaczenia granic tego obszaru tablicami informacyjnymi.
Na obszarze ograniczonego użytkowania nie jest dopuszczalne:
wznoszenie budynków mieszkalnych i innych obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi oraz obiektów użyteczności publicznej;
prowadzenie upraw przeznaczonych do spożycia lub wypasu;
prowadzenie działalności gospodarczej niezwiązanej z działalnością obiektu jądrowego;
w sytuacji zdarzenia radiacyjnego, którego zasięg skutków może przekroczyć granice terenu obiektu jądrowego — wstęp na obszar ograniczonego użytkowania osób niebiorących udziału w działaniach mających na celu likwidację zagrożenia lub usunięcie skutków zdarzenia radiacyjnego.
Obszar ograniczonego użytkowania podlega ponownemu ustaleniu, jeżeli zmianie uległy dane lub informacje, o których mowa w § 2.
Obszary ograniczonego użytkowania wokół obiektów jądrowych eksploatowanych w dniu wejścia w życie rozporządzenia wymagają dostosowania do wymogów niniejszego rozporządzenia w terminie 12 miesięcy od dnia jego wejścia w życie.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
2)
Minister Środowiska: S. Żelichowski
_
Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 85, poz. 766).
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone zarządzeniem Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki z dnia 1 czerwca 1988 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia i zagospodarowania strefy ochronnej wokół obiektu jądrowego (M.P. Nr 20, poz. 180), które traci moc z dniem 31 grudnia 2002 r. na podstawie art. 137 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145).
